Inspiratie

Op deze pagina vind je ervaringen en inzichten uit ons dagelijks leven. Woorden die uitnodigen om even stil te staan, te voelen, te verwonderen. Woorden die uitnodigen tot een frisse blik naar binnen, zelfliefde en zelfzorg. Om zo jouw dag een beetje mooier te maken. Om de wereld te verrijken met bezieling, enthousiasme, inzicht, bewustzijn, beweging, saamhorigheid en liefde.

Blijf op de hoogte en ontvang een melding als wij een nieuwe activiteit organiseren of inspiratiebericht plaatsen.

We spammen niet! Lees ons privacybeleid voor meer info.

Wat is luxe?


Jij geeft niet om luxe, zei iemand tegen mij.
 Wat is luxe? vroeg ik. Ik loop de straat uit en ben in 1 minuut in het bos. Ik zit met mijn voeten in een teil met water en zie honderden sterren. Ik kan een kampvuur maken in mijn tuin. Ik draag wat ik wil. Pluk iedere zomerse dag aardbeitjes voor in de yoghurt. Ik heb een huis dat betaald is en ben onafhankelijk wat betreft water, warmte en stroom. Hoor heel de dag vogelgezang. Ik kan mijn eigen gang gaan en mijn eigen tempo bepalen. Voortdurend buiten zijn. 


Dus ja… Wat is luxe? Iedere dag twintig minuten douchen, een lease auto voor de deur, in de file in representatieve kleding naar een goede baan om twee keer per jaar een vakantie te kunnen betalen. Steeds weer thuiskomen in een huis dat klaar is maar grotendeels bezit is van de bank en neerploffen voor een tv met geestdodende programma’s. Als dat de norm van luxe is… Nee, heb ik niet. Been there, done that.

Laat mij hier mijn eigen overvloed ervaren. Dat is voor mij meer rijkdom, vrijheid en vreugde dan ik ooit had. Dit is voor mij echt leven. In contact met de natuur, met mijn creativiteit, met mijn lichaam, mijn gevoel, met alle weersomstandigheden, met mezelf zijn en in verbinding met de ander. Dit is voor mij pure luxe. Meer dan dat sommigen kunnen zien of ooit zullen begrijpen. En dat is helemaal oké. 

 

Oké zijn met dat wat is…

Vanmorgen ging ik de hond uitlaten en ik nam sinds lange tijd mijn fotocamera weer eens mee. Vaak maak ik foto’s met mijn mobiel, maar de laatste dagen zag ik steeds meer reeën en die wilde ik met goede zoom en scherpte vastleggen. 
Bij de eerste twee reeën die ik zag stonden mijn instellingen gruwelijk verkeerd. Hmm… en dus ging ik op zoek naar de volgende. Bijna sluipend, krampachtig, gefocust liep ik een aantal minuten om de bosjes waar ze graag zitten. Maar niets in het leven laat zich plannen. En zeker geen reeën die voor mijn lens willen komen staan.
Plots moest ik enorm om mezelf lachen. Ik deed het weer. Controle, prestatie, forceren of hoe je het ook noemen wilt. Een oud patroon dat even de kop op stak. “Ik heb het niet nodig”. En door dat te realiseren en voelen kon ik het loslaten. 
Ik gaf me over aan het moment, aan dat wat kwam en het bos ging als het ware open. Er ontstond een breder zichtveld. 
Ik zag het licht dat speelde met de blaadjes, gefilterde zonnestralen, de grootste exemplaren paddenstoelen die ik ooit eerder in mijn leven had gezien, rook de geur van het bos, had een blije hond die op haar gemak overal bleef snuffelen en zag vele boomstronken vol mos en paddenstoelen. Mijn hart juichte door de schoonheid die ik waarnam.
Door mijn behoefte los te laten om een mooie reeënfoto te maken, kon ik helemaal oké zijn met alles wat er was. 
Het is een mooie spiegel naar het leven. Vaak focussen we ons op dat wat mist, ontbreekt of in onze ogen niet goed gaat of ging. Terwijl ontspannen en oké zijn met wat er zich aandient zoveel vrijheid en rust geeft. En dat gun ik iedereen. 
Ik schrijf over reeën en realiseer me dat het een futiliteit is en er natuurlijk veel grotere gebeurtenissen zijn die impact op iemands leven hebben. Want ieder leven zit vol gebeurtenissen. Zodra we er iets van vinden, bijvoorbeeld dat ze goed of fout zijn en er wel of niet mogen of horen te zijn zal het van alles met ons doen. Oké zijn met dat wat is, is niet altijd makkelijk maar het maakt je leven wel een stuk prettiger.
Toen ik bijna weer thuis was zag ik op het weiland wel twintig reeën. Ik genoot van ze. Simpelweg door naar ze te kijken.

Groeikracht


Deze week waren we in Prachovske skaly, één van de oudste natuurgebieden in Tsjechië. Het ligt slecht 20 autominuten bij ons vandaan. De zandstenen rotsstad is ooit gevormd op de bodem van de zee en later door wind en water verder uitgesleten.
 Wat zo fascinerend is, naast de vele rotsen met grillige vormen, nauwe doorgangen en mooie uitzichten, is de vegetatie. Bomen op de meest onmogelijke plekken, varens tegen de rotswand, wortels uitgewaaierd over rotsen. Zo prachtig!


Groeikracht, die ontembaar en ongeremd lijkt. Bomen die hun balans houden op de meest moeilijke omstandigheden en ondergrond. 
Het laat me zien hoe belangrijk het is om te richten naar het licht en tijd te nemen om te aarden. Veel mensen willen vaak te vlug, gaan voorbij aan hun eigen natuur. Richt je op het licht, op dingen die je blij maken en energie geven. En neem je tijd om te voelen waar je staat, waar je je thuis voelt, zet bewust je voeten op de aarde door te wandelen of maak contact met de aarde tijdens het werken in de tuin. 
Deze dingen bewust doen maken dat de stroming in jezelf sterker wordt en jouw groeikracht groter wordt. En dat voelt krachtig en fijn!
 

Hart…

Ik stond vanmorgen in een winkeltje met handgemaakte producten. Er hing een stok met houten harten waar mijn lief zijn oog op had laten vallen. Kies er één uit voor in de yurt, spoorde hij mij aan. Een blauwe misschien, zei hij. Nee, blauw bloed past me niet dacht ik. De meest linkse die er hing had een donkere intens rode kleur. Het had ook de meeste butsen, krasjes en zelfs een scheur. En de prachtige nerven van het hout kwamen mooi uit. Dat werd hem. 


Dit hart representeert het leven. Dit is het hart dat leeft. Pijn heeft gevoeld. Verliefd is. Verdriet kent. Hoopvol is. Woest was. Uitbundig danst. Liefdesverdriet beleefde. Intiem en passievol is. Losgelaten heeft. Gehuild heeft. Bang was. Risico’s neemt. Intens geniet. Gevoelig is. Avontuur aangaat. Zelfliefde voelt. Teleurstelling kent. Beschadigd is in vertrouwen. Zich bijeenraapte.

Dit is het hart dat het leven zo liefheeft. Zorgt. Bruist. Kracht heeft. Zacht is. Onvoorwaardelijk liefheeft. En nog steeds uitbundig klopt.
 Alle butsen, krassen, plekken komen daaruit voort. Ze zijn de getuigenis van vele processen.


Zou ik kiezen voor een gaaf en perfect gevormd hart? Er is geen moment van twijfel… 
Hoeveel mensen leven onbewust op (schijn)zeker tussen laagjes bubbeltjesfolie en inpakpapier en bewaken hun hart om geen schade op te lopen? Dat is een risicoloos, harteloos leven waarin angst je raadgever is. Je mist daarin het feestje en “the sparkle” waar het leven voor bedoeld is. 
Geniet, groei, doorleef. Omarm je hart en alle mooie, zware, diepe, intense momenten en ervaringen. Ze maken het leven compleet. De kunst is om te verwelkomen en doorzien… Jouw hart… en hoe het klopt.
❤️❤️❤️ 

Schoonheid van een blad…

Ik raap een paar bladeren op en bekijk ieder blad met aandacht. Ook al lijken ze op elkaar, ieder heeft een unieke schoonheid, door de streepjes, kleur, gaatjes, karteltjes en vlekjes. Er is er voor mij niet één de mooiste. 
Het laat me plotseling voelen hoe krampachtig mensen omgaan met uiterlijk vertoon. De mooiste, knapste, sexyste, slankste… Schoonheid is tot een ideaal, status en competitie verheven. Schoonheid die gemaakt wordt, zodat je in een hokje past (pashokje ; ) en waar, door in te spelen op onzekerheid van mensen een miljardenindustrie rijker en rijker wordt. Maar maakt het mensen nou gelukkig? 
Hmmmm 
 In de natuur is alles precies zoals het zijn moet. Alles ontstaat, groeit en wordt gevormd door wind, weer en het leven zelf. En juist dat unieke van een boom, bloem of blad maakt hun schoonheid zo bijzonder.
Hoe meer ik leef in de natuur, in verbinding ben met natuur, omarm ik ook de mijne. Dit ben ik. Met mijn rimpels, moedervlekken en volle heupen. Deze kleren trek ik aan, dit past bij mij, hier word ik blij van. Is het mode? Geen idee. Oké zijn met mijn eigenheid, uniekheid en natuurlijke zijn. Volgens mij is dat waar schoonheid echt om gaat. 
 

Retraite

Graag wil ik ons retraitehuis onder je aandacht brengen. Het is ook in de wintermaanden heerlijk warm door de houtkachel die in het huisje staat. Mocht je nog nooit gestookt hebben, we laten het je zien hoe je ‘m kan laten branden. Off grid is een unieke ervaring. Je zult bij ons ervaren dat dit hand in hand gaat met luxe en vrijheid. Je eigen tiny house, een houtgestookte hottub en producten eten die afkomstig zijn uit onze tuin.

De omgeving is nu nog rustiger dan in de zomermaanden. De eerste weken sneeuw hadden we begin december. Het bos en de velden zien er sprookjesachtig uit. Opvallend zijn de grote groepen herten en reeën die je ’s winters op de velden bij elkaar ziet. Echt prachtig. Nu is reeën spotten misschien niet het eerste waar je aan denkt bij een retraite ; )

Wat zijn redenen om op retraite te gaan? Uiteraard is dit heel persoonlijk. Of je nu komt omdat je tot rust wil komen, op een kruispunt van keuzes staat, mentale of fysieke gezondheidsissues hebt, pijn aan het verwerken bent, vanuit afstand met frisse blik naar je huidige leven wil kijken, behoefte hebt aan ontspanning en plezier, in de natuur wil zijn, lekker verzorgd wil worden. Het gaat in feite altijd om tijd voor jezelf en jezelf dat gunnen. 

De drukte en gewoontes van thuis kun je achter je laten zodra je hier binnenstapt. Zo ontstaat er ruimte om nieuwe dingen te ontdekken, positieve ervaringen op te doen en heb je tijd voor reflectie. Meer energie, vitaliteit en zelfkennis zijn altijd mooie souvenirs waarmee je na een week weer mee naar huis vertrekt.  

Je kunt bij ons je individuele retraite beleven zoals je zelf wilt. Met of zonder coaching en activiteiten (massage, klankheading, bosbaden, bezoeken van krachtplekken in de omgeving). We stemmen vooraf met jou af wat je wensen en behoeften zijn. We verzorgen het eten, zodat je op dat gebied heerlijk ontzorgd wordt.

Voor 6 overnachtingen in het tiny house, alle maaltijden en eventuele gewenste begeleidingsmomenten: 555 euro. Gun jij jezelf een retraite, als investering in jezelf?