Oké zijn met dat was is….

Vanmorgen ging ik de hond uitlaten en ik nam sinds lange tijd mijn fotocamera weer eens mee. Vaak maak ik foto’s met mijn mobiel, maar de laatste dagen zag ik steeds meer reeën en die wilde ik met goede zoom en scherpte vastleggen.
Bij de eerste twee reeën die ik zag stonden mijn instellingen gruwelijk verkeerd. Hmm… en dus ging ik op zoek naar de volgende. Bijna sluipend, krampachtig, gefocust liep ik een aantal minuten om de bosjes waar ze graag zitten. Maar niets in het leven laat zich plannen. En zeker geen reeën die voor mijn lens willen komen staan.
Plots moest ik enorm om mezelf lachen. Ik deed het weer. Controle, prestatie, forceren of hoe je het ook noemen wilt. Een oud patroon dat even de kop op stak. “Ik heb het niet nodig”. En door dat te realiseren en voelen kon ik het loslaten.
Ik gaf me over aan het moment, aan dat wat kwam en het bos ging als het ware open. Er ontstond een breder zichtveld.
Ik zag het licht dat speelde met de blaadjes, gefilterde zonnestralen, de grootste exemplaren paddenstoelen die ik ooit eerder in mijn leven had gezien, rook de geur van het bos, had een blije hond die op haar gemak overal bleef snuffelen en zag vele boomstronken vol mos en paddenstoelen. Mijn hart juichte door de schoonheid die ik waarnam.
Door mijn behoefte los te laten om een mooie reeënfoto te maken, kon ik helemaal oké zijn met alles wat er was.
Het is een mooie spiegel naar het leven. Vaak focussen we ons op dat wat mist, ontbreekt of in onze ogen niet goed gaat of ging. Terwijl ontspannen en oké zijn met wat er zich aandient zoveel vrijheid en rust geeft. En dat gun ik iedereen.
Ik schrijf over reeën en realiseer me dat het een futiliteit is en er natuurlijk veel grotere gebeurtenissen zijn die impact op iemands leven hebben. Want ieder leven zit vol gebeurtenissen. Zodra we er iets van vinden, bijvoorbeeld dat ze goed of fout zijn en er wel of niet mogen of horen te zijn zal het van alles met ons doen. Oké zijn met dat wat is, is niet altijd makkelijk maar het maakt je leven wel een stuk prettiger.
Toen ik bijna weer thuis was zag ik op het weiland wel twintig reeën. Ik genoot van ze. Simpelweg door naar ze te kijken.

Blijf op de hoogte en ontvang een melding als wij een nieuwe activiteit organiseren of inspiratiebericht plaatsen.

We spammen niet! Lees ons privacybeleid voor meer info.

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *